در وسط این مسیر به بئلدیبی میرسیم که غاری شگفتانگیز دارد.
غار بئلدیبی شش لایه دارد و در ارتفاع 25 متری از سطح دریا واقع شده است. قدمت لایههای پایینی آن به دوره پارینه سنگی زبرین میرسد. این غاری با هزاران سال سابقه، روزگاری محل زندگی جوامع شکارچی- گردآورنده بوده است.
مسیر از خلیج چیرالی شروع میشود. نیمه اول مسیر سربالایی است.
در کیلومتر 20 مسیر به روستای بئیجیک با 840 متر ارتفاع از سطح دریا خواهیم رسید.
اگر آموزش دوچرخهسواری دیدهاید، برای شرکت در این تور انتخاب شدهاید. در ابتدا ارتفاع مسیر همسطح دریاست است، اما در کیلومتر 25، در فلات اوواجیک، ارتفاع به 1300 متر بالاتر از سطح دریا میرسد. این مسیر برای کسانی که علاقمند به ماجراجویی نیستند مناسب نیست!
ما صعود سختی نخواهیم داشت، بطوریکه مسیر حتی برای تازهکارها هم مسیر آسانی است. در چیرالی، طبیعت برای ما دو هدیه خواهد داد، آب یخ چشمهای که از شهر باستانی الیمپوس جاری است و ساحلی آرام و دنج.
طی این مسیر کوتاه آسان نیست، چرا که طی هفت کیلومتر 700 متر ارتفاع خواهید گرفت که به معنی شیب 10% است. مسیر در ایستگاه تلهکابین به پایان میرسد.
تله کابین با صعود از ارتفاع 726 متری به ارتفاع 2,365 متری، در عرض 10 دقیقه شما را به قله کوه الیمپوس میرساند.
در مسیر به ارتفاع 1,115 متری خواهیم رسید که نیمی از این ارتفاع، در 10 کیلومتر اول، با شیب متوسط 5% است.
در انتهای کیلومتر 18 به خلیج معدن، گنجینه دست نخورده مدیترانه خواهیم رسید. این خلیج برای کمپینگ در فضایی دور از شلوغی شهر عالی است.
این مسیر ما را از اوواجیک به قله کوه ساریچینار با ارتفاع 1,793 متر میبرد. به هر حال، ما عجلهای در رسیدن به مقصد نهایی نداریم.
علاوه بر جنگل سروی که در مسیر خواهیم دید، گونه بومی گل شقایق نیز دلیل خوبی برای توقف و استراحت ما در این منطقه است.
نقطه شروع اوواجیک، فلاتی با ارتفاع 1,100 متر با هوایی مفرح و انباشته از اکسیژن است.
دست بر ترمز، به سمت گدَلمه فرود خواهیم آمد. در آنجا قلعه قرون وسطایی بیزانس که در قرن نهم ساخته شده، در انتظار ما است.
طی این مسیر کوتاه آسان نیست، چرا که طی هفت کیلومتر 700 متر ارتفاع خواهید گرفت که به معنی شیب 10% است. مسیر در ایستگاه تلهکابین به پایان میرسد.
تله کابین با صعود از ارتفاع 726 متری به ارتفاع 2,365 متری، در عرض 10 دقیقه شما را به قله کوه الیمپوس میرساند.
ما صعود سختی نخواهیم داشت، بطوریکه مسیر حتی برای تازهکارها هم مسیر آسانی است. در چیرالی، طبیعت برای ما دو هدیه خواهد داد، آب یخ چشمهای که از شهر باستانی الیمپوس جاری است و ساحلی آرام و دنج.
از مرکز کمر در جهت غرب به سمت دشت گدَلمه حرکت میکنیم، سپس به کمر برمیگردیم. این مسیر برای تمرین و آمادگی قبل از رکابزنی در مسیرهای سخت ایدهآل است.
نیمه اول مسیر سربالایی است. قسمت دوم آسان خواهد بود، اما از ترمزهای خود در سرازیریها مطمئن شوید!
آغازی بسیار سخت در انتظار ماست، اگر شرایط فیزیکیتان اجازه میدهد، اکنون وقت آن است که رکورد خود را بشکنید!
متوسط شیب 12 کیلومتر اول، 12 درصد است. این بدان معنی است که شیب ابتدای مسیر، حتی سرعت یک دوچرخهسوار حرفهای را نیز کم میکند.
اگر به دنبال هیجان هستید، انتخاب درستی کردهاید. مسابقات دوچرخهسواری کوهستان مقدار زیاد آدرنالین را به شما وعده میدهد.
60 درصد مسیر کوره راه است. با طی 4.5 کیلومتر، از ارتفاع 300 متری به ارتفاع 0 از سطح دریا خواهیم رسید. در این 4.5 کیلومتر میزان آدرنالین ترشح شده بیش از حد انتظار یک عاشق افراطی ورزش خواهد بود.
این مسیر برای دوچرخهسواران حرفهای و دوچرخهسوارانی است که تجربه کافی دارند. این مسیر مخصوص افراد حرفهای یا دوچرخهسوارانی است که تجربه زیادی در دوچرخهسواری کوهستان دارند. بخش سرازیری مسیر از کیلومتر 9 تا 12 دارای شیب متوسط 16 درصد است.
یکی از دشوارترین مسیرهای دوچرخهسواری آنتالیا است. اولین توقفگاه ما چوکوریایلا در ارتفاع 1.770 متری خواهد بود.
بئیجیک که در دامنههای شرقی کوه الیمپوس قرار گرفته، آخرین محلی است که میتوانید از آنجا دریای مدیترانه را ببینید. برای رسیدن به بئیجیک شما باید با طی یک مسیر 22 کیلومتری، 1450 متراز ارتفاع خود بکاهید.
در مسیر به ارتفاع 1,115 متری خواهیم رسید که نیمی از این ارتفاع، در 10 کیلومتر اول، با شیب متوسط 5% است.
در انتهای کیلومتر 18 به خلیج معدن، گنجینه دست نخورده مدیترانه خواهیم رسید. این خلیج برای کمپینگ در فضایی دور از شلوغی شهر عالی است.
نقطه شروع اوواجیک، فلاتی با ارتفاع 1,100 متر با هوایی مفرح و انباشته از اکسیژن است.
دست بر ترمز، به سمت گدَلمه فرود خواهیم آمد. در آنجا قلعه قرون وسطایی بیزانس که در قرن نهم ساخته شده، در انتظار ما است.
این مسیر ما را از اوواجیک به قله کوه ساریچینار با ارتفاع 1,793 متر میبرد. به هر حال، ما عجلهای در رسیدن به مقصد نهایی نداریم.
علاوه بر جنگل سروی که در مسیر خواهیم دید، گونه بومی گل شقایق نیز دلیل خوبی برای توقف و استراحت ما در این منطقه است.