مساجد سلاطین به مساجدی که گفته میشود که توسط سلاطین عثمانی و با نام خود آنها ساخته شده است. آنها مساجدی بزرگ با چندین مناره هستند. اولین مساجد سلاطین عثمانی، مسجد جامع (اولو جامی) و مسجد سبز (یئشیل جامی) در بورسا هستند که اولین پایتخت امپراتوری عثمانی بود. قدیمیترین مسجد سلاطین که شکل اصلی خود را در استانبول حفظ کرده، مسجد بایزید است که از سوی بایزدید دوم ساخته شده است.
قوم یهود روابط تاریخی عمیقی با آناتولی دارند. قدمت بقایای سکونتگاههای یهودیان در شهرهای باستان در امتداد اژه، مدیترانه و سواحل دریای سیاه، مانند ساردس به اوایل قرن 4 قبل از میلاد مسیح باز میگردد. یک ستون برنزی که در آنکارا یافت شده، نشانگر حقوقی است که امپراطور آگوستوس به یهودیان اعطا کرده بود. امپراتوری عثمانی در طول حکمرانی خود، اقامتگاهی مطمئن برای استقبال از یهودیان بود. در اوایل قرن 14 تعدادی از یهودیان اخراج شده از اروپای غربی در قلمرو عثمانی مستقر شدند.
اولین هفت شورای مسیحیت در آسیای صغیر و به طور خاص در شهرهای امروزی ازنیک، بورسا، استانبول و سلجوق ازمیر برگزار شد. هفت شورای برگزار شده بین سالهای 325 الی 787 میلادی، عمدتاً به دلیل در نظر گرفتن اختلافات اعتقادی شهرت دارند. آنها همچنین در مورد موضوعات عملی كه در قوانین شرعی وضع شده بود، حكم صادر كردند.
میراث چند فرهنگی ترکیه به هزاران سال پیش برمی گردد و نشانگراسکان مداوم تمدن ها و مردمی با ادیان مختلف میباشد. فرهنگ های محلی از طریق مسیرهای تجاری از نظر زبان، ادبیات، موسیقی، معماری و تقریباً هر جنبه ای از فرهنگ باهم ادغام شدند.
دو شاهکار دین و معماری که به اعتقاد امپراطوران بیزانس از صفات صلح و حکمت خداوند هستند، در استانبول وجود دارد. کلیسای ایا ایرینی به عنوان سمبل صلح الهی، قبل از کلیسای ایاصوفیه که سمبل حکمت الهی میباشد، ساخته شده است. این دو در زمان تأسیس شهر توسط امپراتور بیزانس کنستانتین بزرگ ساخته شدند و تا زمان سلطنت یوستینیان در قرن ششم بارها مورد مرمت و بازسازی قرار گرفتند.
کاخ توپکاپی، قلب اداری و مسکونی امپراتوری عثمانی، آثار مقدس بسیار ارزشمندی را در خود جای داده است که در "خاص اودا"، اتاق خصوصی سلطان نگهداری میشوند.اشیای ارزشمند حضرت محمد (ص) و اشیاء متعلق به پیامبران دیگر از جمله پیامبران موسی و یوسف و نیز دختر، داماد و اصحاب حضرت محمد (صلی الله علیه وآله) به همراه کلید کعبه از 500 سال گذشته تاکنون، در کاخ توپکاپی نگهداری میشوند. مهمترین این یادگارها، خرقه شریف حضرت محمد (ص) است که در زمان سلیم اول به استانبول آورده شد. یکی دیگر از یادگارهای مقدس، موهای ریش حضرت محمد (ص) است.
شهر باستانی بیزانسیون از شبهجزیره تاریخی تا شاخ طلایی امتداد داشت. نام "شاخ طلایی" از رنگ آن در هنگام غروب خورشید گرفته شده است. در سالهای اخیر، این منطقه از ساختمانهای مدرن پاکسازی شد و بسیاری از بناهای تاریخی آن مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته و به عنوان موزه افتتاح شدند. در اینجا چندین کلیسا و مسجد به همراه کاخی از امپراتوری روم شرقی وجود دارد. خانهها و محلههای قدیمی فضای بینظیری به این شهر میبخشند.
از کاراکؤی و گالاتا تا میدان تقسیم در امتداد "گرند ریو د پرا"
کاراکؤی واقع در کرانههای تنگه استانبول (بسفر) و درست روبروی شبهجزیره تاریخی استانبول به عنوان گذرگاهی بین استانبول باستان و استانبول معاصر عمل میکند. کاراکؤی به عنوان یک بندر اصلی و مرکز تجارت و حمل و نقل دریایی، محل تلاقی بسیاری از فرهنگها و باورها است.
هنگامی که ترکها در قرن یازدهم به آناتولی رسیدند، فیلسوفانی مانند مولانا جلالالدین رومی، حاجی بکتاش ولی و شاگردان آنها، به طرز ماهرانهای مفاهیم اسلامی را با فرهنگ سنتی ترکی تلفیق کردند. خاک آناتولی، جایی که مملو از منابع و اعتقادات باستان بود، مکان مناسبی برای تلفیق اندیشهها بود.